Merhaba !!!
Sevgili kahve dostlarım..
Bayram tatliyle birlikte yaz tatili de bitmiş oldu..
Artık Eylül ayının ilk haftası ..
Çocuklar okullarına hazırlanacak..
Bu yıl ilk okula başlayanlar..üniversiteyi kazananlar..
Herkes tatlı bir heyecanın içinde olacak..
İlk günler güneşten bronzlaşmış çukulata renginde bir çok genç,
Elinde kitaplar okul yollarında olacak 
Tatilin bitmesiyle kimileri döndü..
Kimileri de dönüş yolunda..
İlk günden beri takipcimiz olan tatlı mı tatlı bir kız..
-Evim evim güzel evim-..-Ablam ablam güzel ablam- diye yazmış
Yayladaydık internet yoktu sana ulaşamadım..
Gelir gelmez ilk işim sana yazmak oldu diye dönüşünü müjdeliyor…
Çok sevindim tabi..kavuşmak kadar güzel bir şey var mı..
Allah ayrı olan herkesi kavuştursun inşallah
Bu günlerde ayrı yerlerde bulunup ,
aynı havayı teneffüs edemesek de adım adım birbirimizi takip edebiliyoruz..
@Bursa.. @Antalya…@Roma ..
Oradan gönderilen resimler ve duygularla ,
Beraber gezmiş kadar oluyoruz
Güzel takipcimizin bu duyguları beni çocukluğuma götürdü..
O zamanlar bayramlar evlerde , akrabalarla geçirilir ,
Tatil ayrı yaşanırdı..
Babam ailece gezmeyi seven biriydi..
Zehra teyzemi ve kendi yengesi Rukiye yengeyi de her tatile götürürdü..
O zamanlar babamın 1953 model Chevrolet marka arabası vardı..
Kanarya gibi sarı renkliydi, sarı kanaryam diye arabasını çok severdi..
Annemle abim öne oturur,
Teyzem, yengem, ablam, ben arkaya geçerdik..
Kocaman bir arabaydı..
Yollar duble yol değildi..dinlenme tesisleri yoktu..
Tatile çıkınca konaklıyarak bir kaç ilimizi birden gezerdik..
Her yıl 30 günlük tatil yapardık ..
Tatil bitip dönüş yoluna geçtiğimizde su gibi geçen 30 günün ardından,
Yol bir türlü bitmezdi..
Sabahın ilk ışıklarıyla çıktığımız yoldan..
Alacakaranlık şehre çöktüğü zamanlarda Ankara sınırlarına varırdık..
Ankara’nın ışıl ışıl lambaları uzaktan görününce ,
3 kardeş hep bir ağızdan,
Ankara Ankara güzel Ankara diye marşlar söylerdik..
Öyle hasretlik çökerdi içimize..
Sanki hasret kalmış da vatan toprağımıza kavuşmuş gibi hissederdik..
Güzel takipcimizin yazdığı mail bana,
Arkadaşlarımıza ..sevdiklerimize ..öğretmenlerimize ,
kavuştuğum zaman hissettiğim o hasret dolu güzel duyguyu anımsattı..
Ben de sizlere öyle hasretim işte..
Sizleri ancak yazılarınızdan ve küçücük bir porselenden tanıyorum..
Bu küçücük porselen olmasaydı nasıl tanışacaktık diyorum..
Oğluma çook dua ediyorum ..
Beni sizlerle buluşturduğu için..
Böyle güzel..böyle büyük bir aile yarattığı için..
Değerli büyük ailemle gurur duyuyorum..
Ve oğluma minnetimi bir kez daha ifade ediyorum..
Hepiniz evlerinize selametle varın inşallah..
Hepinize hayırlı pazarlar diliyorum
Sevgilerimle
Binnaz ablanız..